Taki jeden wpis na blogu Finnabair stał się źródłem zarazy budzikowej. Przypuszczam też, że zwiększył obroty u sprzedawców starzyzny i na rozmaitych szrotach, bo zastępy skraperek ruszyły polować na stare budziki. W każdym razie ja ruszyłam.
Na ryneczku rozglądałam się za odpowiednim materiałem, ale oko moje rejestrowało tylko jakieś garnuszki, talerzyczki i inne duperelki poobtłukiwane. Na szczęście pan pilnujący tego kramu był czujny i rzucił pytanie zachęcające “Czego pani szuka?”. Po usłyszeniu, że budzika, bynajmniej nie na chodzie, otworzył tajną szufladkę i wydobył budziczek… “A może jeszcze jakiś pan ma?” spytałam tęsknie. Pan otworzył drugą szufladkę, z nieco większym trudem, i wydobył trochę większy budziczek: “Jak pani jeszcze by przyszła, to ja z domu przyniosę więcej…” No ba! Na piątek się umówiłam 
Tymczasem przedstawiam moje dwa przeznaczone do rozmontowania budziki, na uroczej fotce pozują wraz z garścią guzików, kupionych w ciuchbudzie (nareszcie znalazłam ciuchbudę, gdzie sprzedają guziki luzem!):
Hi hi, ja swój pierwszy budzik rozwaliłam 2 miesiące temu na okoliczność harmonijkowego albumu. I nie był on ostatnim, na pewno
Kayla
lipiec 30th, 2008
och..jakie smakowite budziki…i do tego jakie one śliczne ..mrrrrrr. a tak na serio - bardzo się cieszę, że chociaż troszeczkę kogoś zainspirowałam
finnabair
lipiec 30th, 2008
ojoj ten kwadratowy to aż żal rozwalić :/
babsko
lipiec 31st, 2008
Rozwaliłam. Mają zaskakująco mało części w środku. Z kwadratowego została mi ta złota obudowa, na pewno się do czegoś przyda
Madzia-
lipiec 31st, 2008
ale zdobycze…
jasminowasia
lipiec 31st, 2008
taa śmierć !
rozbawił mnie ten tytuł 
a jak zobaczyłam ten kwadratowy to odrazu pomyslam ze można by tam jakiegoś scrapka wmontować 
Truskawka
sierpień 2nd, 2008